بررسی تأثیر مدل سه شاخگی بر نوآوری اجتماعی (مطالعه موردی یک شرکت وابسته به صنایع خودروسازی)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه تهران

2 دانشگاه عالی دفاع ملی

چکیده

در عصری که مهمترین ویژگی آن، عدم اطمینان، پیچیدگی، جهانیسازی و تغییرات فزایندة فناوری است، موفقیت سازمانها منوط به اقدامات نوآورانه از جمله بهکارگیری الگوهای جدید اجتماعی در تعاملات کارکنان است. این مهم با عنوان نوآوری اجتماعی، منجر به یافتن پاسخهای جدید برای نیازها، خواستهها و در نهایت تحقق اهداف سازمانی میشود.  تبیین نوآوری اجتماعی میتواند با عمق بخشیدن به درک اهمیت نوآوری اجتماعی، آگاهی و شناخت عوامل سازمانی را در تحقق آن ارتقاء دهد. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش عوامل ساختاری، زمینهای و رفتاری در قالب مدل سهشاخگی بر نوآوری اجتماعی در یک سازمان وابسته به صنعت خودروسازی انجام شد. نمونة آماری پژوهش تعداد 130 نفر از مدیران، معاونان و رئیسان بخشهای مختلف صنعت یادشده است که با استفاده از فرمول کوکران انتخاب شدهاند. نتایج این تحقیق سه نکته را نشان میدهد. نخست آنکه میان متغیرهای اصلی این پژوهش، رابطة مثبت و معنادار وجود دارد. دوم آنکه در مقایسة عوامل سهشاخگی مشخص گردید عوامل ساختاری؛ رفتاری و زمینهای به ترتیب اولویت دارای بیشترین تأثیر بر نوآوری اجتماعی سازمان مورد مطالعه هستند؛ و در نهایت اینکه تأثیر این عوامل بر فرآیندهای نوآوری اجتماعی در مراحل پنجگانة آن متفاوت است. عوامل ساختاری، بر اجرا در مقیاس وسیع و ایجاد حس مشترک؛ عوامل زمینهای بر اجرا در مقیاس وسیع و نمونهسازی و عوامل رفتاری نیز بر ایجاد حس مشترک و اجرا در مقیاس وسیع به ترتیب بیشترین و کمترین تأثیر را دارند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Analyzing the Effects of Three-Dimensional Model on Social Innovation: A Case Study of a Company in Iran's Automotive Industry

نویسندگان [English]

  • Ali Mobini Dehkordi 1
  • Mehran Keshtkar Haranaki 2
1 University of Tehran  
2 Supreme National Defense University  
چکیده [English]

In an era characterized by uncertainty, globalization and ever-increasing changes in technology, the success of organizations are dependent upon innovative measures, including employing new social patterns in employees' interactions. This issue known as social innovation leads to finding new solutions for needs, requirements and eventually fulfilling organizational goals. Analyzing social innovation can promote the awareness and recognition of organizational factors by deepening the understanding of social innovation. Therefore, the present study aims to examine the role of co-structural, contextual and content factors — in the form of a three-dimensional model — in social innovation in a company related to Iran's automotive industry. The statistical sample of the study consists of 130 managers, deputies and heads of various sectors of industry, selected by Chochran's formula. The results illustrate three points. First, there is a positive and meaningful relationship among the main variables of the study. Second, by comparing the three-dimensional factors, it turns out that co-structural, content and contextual factors respectively have the highest impacts on the social innovation of the organization. Finally, the effects of these factors on social innovation processes are different in the five stages. Co-structural factors have respectively the highest and lowest impacts on big-scale execution and creating a common sense; context factors have respectively the highest and lowest impacts on big-scale execution and sampling; and content factors have respectively the highest and lowest impacts on creating a common sense and big-scale execution. 

کلیدواژه‌ها [English]

  • social innovation
  • three-dimensional model
  • co-structural factors
  • Content Factors
  • Contextual Factors

Alassoini, T., 2004. The New Finnish Workplace Development Program (TYKESFWDP) as an Approach to Innovation. Concepts & Transformation, 9(3), pp. 279-295.

Bergman, N. et al., 2010. Bottom-up, Social Innovation for Addressing Climate Change. Sussex, s.n.

Bergman, N. et al., 2010. Bottom-up, Social Innovation for Addressing Climate Change. Sussex, s.n.

Elena, M. & Cristina, M., 2012. Social Innovation: Business Invention and Social Solutions, Makati City: Asian Institute of Management.

Hahn, J. A. L., 2010. Empowering People, Driving Change: Social Innovation in the European Union, s.l.: Bureau of European Policy Advisors (BEPA).

Hahn, J. & Andor, L., 2013. La Politique Régionale Dans Votre Pays. [Online] Available at: http://ec.europa.eu/regional_policy/sources/docgener/presenta/social_innovation/social_innovation_2013.pdf. [Accessed 2015].

Hamalainen, T. J. & Heiskala, R., 2007. Social Innovations, Institutional Change and Economic Performance: Making Sense of Structural Adjustment Processes in Industrial Sectors, Regions and Societies. bodmin: Edward Elgar Publishing.

Hamerlinck, L., 2010. Social Innovation, Beyond the hype, Tilburg.

Heiskala, R. & Hamalainen, T. J., 2007. Social Innovation or Hegmonic change?. Cheltenham: Elgar in Association with Sigar.

Holt, K., 1971. Social Innovations in Organizations. International Studies of Management & Organization, 1(3), p. 235–252.

Jon kind, R., Korver, T., Oeij, P. & Vaas, F., 2004. Organizational Perspective on Market Driven Efficiency Improvement. s.l.:TNO Work & Employment.

Mulgan, G., Tucker, S., Ali, R. & Sanders, B., 2007. Social Innovation: What It Is, Why It Matters and How It Can be Accelerated, s.l.: The Basingstoke Press ISBN .

Murray, R., Caulier-Grice, J. & Mulgan, G., 2010. The Open Book of Social Innovation. London: NESTA and the Young Foundation.

Normand, M., 2012. Innovation in Community Governance, Ottawa: European Commission .

Norman, W., Russell, C., Clarke, K. & Mackin, D., 2013. Growing Social Innovation in Northern Ireland, s.l.: The Young Foundation .

OECD, 2011. Fostering Innovation Address Social Challenges. [Online], Available at: http://www.oecd.org/sti/inno/47861327.pdf [Accessed 2015].

Osburg, T. & Schmidpeter, R., 2013. Social Innovation: Que Vadis?. Berlin: Springer Berlin Heidelberg.

Poll, E. & Ville, S., 2009. Social Innovation: Buzz word or Enduring Term?. The Journal of Socio-Economics, Volume 38, p. 878–885.

Pot, F., 2011. Workplace Innovation for Better Jobs and Performance. International Journal of Productivity & Performance Management, 60(4), p. 404–415.

Pot, F. & Vaas, F., 2008. Social Innovation, the New Challenge for Europe. International Journal of Productivity & Performance Management, 57(6), pp. 468-473.

The young foundation, 2012. Defining Social Innovation, s.l.: European Commission.

The young foundation, 2012. Social Innovation Overview: Bibliography. European Commission: Social innovation overview.

اسفندیاری، ع. ،1390. آسیب شناسی منابع انسانی در ستاد دانشگاه علوم پزشکی کرمان با استفاده از مدل سه شاخگی. فصلنامه طلوع، (3و4) 10.

امیرخانی، ا. و متقی ثابت، م.، 1389. بررسی موانع توسعه بیمه‌های الکترونیک در شرکت سهامی بیمه ایران. فصلنامه صنعت بیمه، (1) 25.

خلیلی شورینی، س.، 1391. روشهای پژوهش آمیخته؛ با تأکید بر بومی‌سازی. تهران: انتشارات یادواره کتاب.

خنیفر، ح.، 1384. ارائه الگوی مدیریت بومی مبتنی بر دیدگاه امام علی(ع) با استفاده از مدل مفهومی سه‌شاخگی. فرهنگ مدیریت، (8) 3، صص. 101-146.

دهقان، ر.، طالبی، ک. و عربیون، ا.، 1391. پژوهشی پیرامون عوامل مؤثر بر نوآوری و کارآفرینی سازمانی در دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور. پیاورد سلامت، سال 6، صص. 22- 33.

دهقان، ر.، طالبی، ک. و عربیون، ا.، 1391. توسعه کارآفرینی در نظام اداری (بررسی وضعیت در بخش دولتی). تهران.

رضوی، س. م. و اکبری، م.، 1390. نظام نوآوری. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.

شریف زاده، ف.، رضوی، س. م.، زاهدی، ش. ا. و نجاری، ر.، 1388. 51- 70. فصلنامه توسعه کار آفرینی، 2(6)، صص. 11-38.

صفرزاده، ح. و جعفری، م.، 1389. بررسی نقش عوامل سه شاخگی مدیریت در استقرار حراج الکترونیک. فصلنامه مدیریت، 8(23)، صص. 51- 70.

لعلی سرابی، ا.، عبدوی، م. و فروتنی، ز.، 1391. شناسایی عوامل تأثیرگذار بر رفتار کارآفرینانه در سازمانهای دولتی ایران. فصلنامه مطالعات رفتار سازمانی، سال 1.

مبینی دهکردی، ع.، 1387. رویکردی نو به شکل دهی فضای ملی نوآوری. فصلنامه مدیریت و منابع انسانی در صنعت نفت، 2(2).

ﻣﯿﺮزاﯾﯽ اﻫﺮﻧﺠﺎﻧﯽ، ح. و سرلک، م.، 1384. نگاهی به معرفت‌شناسی سازمانی: سیر تحول، مکاتب و کاربردهای مدیریتی. فصلنامه پیک نور، 3(3).

هادی زاده مقدم، ا.، نکویی زاده، م. و میرزاده، ل.، 1389. نقش تئوری پیچیدگی در تحول سازمانها. تدبیر، دوره 216، صص. 30-35.