انجمن علمی مدیریت فناوری و نوآوری ایران با همکاری موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی مدیریت نوآوری 2322-5386 14 4 2025 12 22 Architecture of collaborative ecosystems in the transfer of complex technologies (CoPS): A meta-synthesis approach معماری بوم‌سازگان همکاری در انتقال فناوری‌های پیچیده: رویکرد فراترکیب 121 157 245385 10.22034/imj.2025.245385 FA حامد احمدی دانشکده مدیریت، اقتصاد و مهندسی پیشرفت، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران 0000-0001-7885-0206 امیر ذاکری استادیار دانشکده مدیریت اقتصاد و مهندسی پیشرفت/ دانشگاه علم و صنعت ایران 0000-0002-6530-8933 جواد مشایخ دانشگاه علم و صنعت ایران 0000-0002-1061-0043 Journal Article Technology transfer (TT) in Complex Product and Systems (CoPS) presents significant challenges, often exceeding the capabilities of individual firms and necessitating intricate collaborative ecosystems. This research aims to identify and analyze the key components and mechanisms constituting the "Collaborative Ecosystem Architecture," a critical dimension for success in this process. Employing a qualitative meta-synthesis methodology, this paper deeply analyzes 30 high-quality empirical studies published between 2005 and 2025, focusing on success factors in CoPS TT across various industries such as aerospace, energy, and rail transportation. Findings reveal that the collaborative ecosystem architecture is underpinned by six fundamental pillars: (1) Multi-stakeholder network formation, (2) Strategic technology partnerships, (3) University-industry collaboration, (4) Supplier development and integration, (5) Trust-based relationships (as the soft infrastructure), and (6) Local stakeholder engagement strategies. By providing an integrated framework for understanding these collaboration mechanisms, this study moves beyond firm-centric or state-centric analyses, emphasizing that sustainable success in CoPS’s technology transfer is fundamentally an ecosystem achievement and highlights the need for specific capabilities such as "Ecosystem Orchestration" انتقال فناوری سامانه‌های محصولات پیچیده به دلیل فراتر بودن از توانمندی‌های یک شرکت واحد، نیازمند بوم‌سازگان همکاری پیچیده است. هدف این پژوهش، شناسایی و تحلیل اجزا و مکانیسم‌های کلیدی «معماری بوم‌سازگان همکاری» به عنوان یکی از ابعاد حیاتی موفقیت در این فرآیند است. این مقاله با بهره‌گیری از روش فراترکیب (متا-سنتز کیفی)، به تحلیل عمیق ۳۰ مقاله تجربی معتبر (منتشر شده بین ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۵) می‌پردازد که به مطالعه عوامل موفقیت در انتقال فناوری سامانه محصولات پیچیده در صنایع مختلفی چون هوافضا، انرژی و حمل‌ونقل ریلی پرداخته‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که معماری بوم‌سازگان همکاری بر شش ستون اصلی استوار است: ۱) شکل‌دهی شبکه‌های چندذینفعی، ۲) مشارکت‌های استراتژیک فناورانه، ۳) همکاری دانشگاه و صنعت، ۴) توسعه و یکپارچه‌سازی تأمین‌کنندگان، ۵) روابط مبتنی بر اعتماد به عنوان زیرساخت نرم، و ۶) استراتژی‌های تعامل با ذینفعان محلی. این پژوهش با ارائه یک چارچوب یکپارچه برای درک مکانیسم‌های همکاری، فراتر از تحلیل‌های متمرکز بر شرکت یا دولت، تأکید می‌کند که موفقیت پایدار در انتقال فناوری سامانه محصولات پیچیده یک دستاورد بوم‌سازگانی است و نیازمند قابلیت‌های ویژه‌ای چون هم‌سازی یا میانداری بوم‌سازگان است.