انجمن علمی مدیریت فناوری و نوآوری ایران با همکاری موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی مدیریت نوآوری 2322-5386 8 2 2019 09 06 Measuring Innovation Efficiency in the firms of Four High-tech Industries in Iran, Using Slack-Based DEA Model سنجش کارایی نوآوری شرکت‌های چهار صنعت پیشرفته منتخب ایران، با استفاده از مدل جمعی تحلیل پوششی داده‌ها 49 76 91711 FA امیرعلی کریمی پژوهشگر، پژوهشکده سیاست‌گذاری دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران. علی ملکی عضو هیئت‌علمی پژوهشکده سیاست‌گذاری دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران. 0000-0001-8145-8491 اسماعیل عبدی پژوهشگر، پژوهشکده سیاست‌گذاری دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران. Journal Article 2019 01 24 Nowadays, evidence-based and data-based policymaking is taken into consideration in policymaking, so policymakers understand that until they don’t analyze micro data from firms, they could not form efficient and effective policies. One of the most important ways to measuring innovation is measuring its efficency. Measuring innovation efficeincy in macro level is more usual than micro level. In this paper, first, on the basis of previous reseaches, input and output indicators were identified. Then based on first Irarnian innovation survey data, innovation efficiency of four sectors (Nanotechnology. Biotechnology, Electronic, micro electronic and Telecomunication and Aerospace) firms were calculated and analysed, using Slack based DEA model. Finally, results show that 23.27% of nanotechnology firms, 20% of Electronic, micro electronic and Telecomunication, 18.33% of Biotechnology and 18.18% of Aerospace firms were efficent. In addition, the size of the firms in each sector were effective in firms efficiency. امروزه بحث سیاست‌گذاری مبتنی بر شواهد و داده محور در زمینه نوآوری، روزبه‌روز اهمیت گسترده‌تری می‌یابد؛ لذا دانشمندان به این موضوع دست‌یافته‌اند که تا زمانی که داده‌های خرد و متقن از سطح شرکت‌ها، به‌منظور سنجش نوآوری آن‌ها جمع‌آوری نشده و مورد تحلیل قرار نگیرد، نمی‌توان انتظار تدوین سیاست‌های کارا و اثربخش را داشت. یکی از مهم‌ترین روش‌های سنجش نوآوری، سنجش کارایی آن است. تاکنون کارایی نوآوری، چه در سطح کلان، ملی و یا خرد و شرکت‌ها، موردسنجش قرارگرفته است ولی مدلی که با استفاده از آن بتوان پیشنهادهای بهبود برای شاخص‌های ورودی و خروجی ارائه نمود، به کار گرفته نشده است. در این پژوهش ابتدا بر مبنای ادبیات موضوع و داده‌های موجود، به‌منظور محاسبه کارایی نوآوری، شاخص‌های ورودی و خروجی مشخص شدند، سپس بر مبنای داده‌های جمع‌آوری‌شده در اولین پیمایش نوآوری ایران، کارایی نوآوری شرکت‌های چهار صنعت پیشرفته نانوتکنولوژی، بیوتکنولوژی، تولید محصولات الکترونیک، میکروالکترونیک و مخابراتی و هوافضا، با استفاده از مدل جمعی تحلیل پوششی داده‌ها، بررسی شد؛ علاوه براین نقش و اهمیت اندازه شرکت‌ها در کارایی آن‌ها مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که 23.72% از شرکت‌های نانوتکنولوژی، 20% از شرکت‌های تولید محصولات الکترونیک؛ میکروالکترونیک و مخابراتی، 18.33% از شرکت‌های حوزه بیوتکنولوژی و 18.18% از شرکت‌های صنعت هوافضا کارا شده‌اند. علاوه بر نوع صنعت، اندازه آن‌ها نیز تأثیر جدی در کارا بودن یا کارا نبودن شرکت‌ها داشته است؛ بدین ترتیب که در صنایع نانوتکنولوژی و هوافضا هر چه اندازه شرکت‌ها بزرگ‌تر می‌شود، درصد کمتری از آنان کارا هستند. حال‌آنکه در صنعت تولید محصولات الکترونیک؛ میکروالکترونیک و مخابراتی، درصد شرکت‌های کارای با اندازه بین 10 تا 50 نفر بیشتر از شرکت‌های با اندازه کمتر از 10 نفر و شرکت‌های با اندازه بیشتر از 50 نفر است. در صنعت بیوتکنولوژی نیز روندی کاملاً متفاوت با روند نانوتکنولوژی و هوافضا دیده می‌شود به‌این‌ترتیب که هر چه اندازه شرکت‌ها بزرگ‌تر می‌شود، درصد کارایی آن‌ها نیز افزایش می‌یابد. https://www.nowavari.ir/article_91711_becd3d900baeef0293186a23e5de1042.pdf